بروبچه های کتابخانه قائمیه

library51 — Wed, 20 Aug 2008 09:16:53 GMT

تصاویری ازکنسرت گروه شمس به سرپرستی کیخسرو پورناظری(تهران ۲۶ مرداد):

ادامه>>:

ورزش ایران و المپیک پکن

library51 — Mon, 18 Aug 2008 06:14:18 GMT

هشتمین روزالمپیک پکن هم بدون کسب مدالی برای کاروان ورزشی ایران سپری شد .در این میان صدای آشپز هم در آمده وعلی کفاشیان از مسئولین کمیته ملی المپیک نتایج مارا تا اینجای کار یک فاجعه خوانده است. ایشان البته ضمن یادآوری هزینه ی ده میلیاردی ورزش برای المپیک روسای فدراسیون ها را مقصر اصلی دانسته اند.

.ورزش هر کشور تافته جدا بافته ای نیست وارتباط تنگاتنگی با دانش ؛مدیریت ؛فرهنگ واقتصاد وحتی سیاست داردوشاید به همین دلیل است که پیروزی در المپیک برای همه کشورها مهم است . آنان با کسب پیروزی می خواهند چهره ای از کشورشان را به دیگران نشان دهند؛ چهره ای خوب که نشان از پیشرفت ؛ترقی وبرتری آنان بر دیگران است. فاجعه ای که آقای کفاشیان گفته اند حقیقتی تلخ است که در دیگر عرصه ها نیز با تمام پنهانکاری های استادانه مدیران کشورمان در حال رخ نمایاندن است .شاید از بد شانسی های مدیران دولت نهم است که موجی که دولت اصلاحات با کارهای کارشناسانه ترش در عرصه ورزش به وجود آورد ؛ درست در آستانه المپیک درساحل آرام میگیرد و دیگر نمی توانند از کاشته های دولتمردان قبلی حاصلی بردارند.همه می دانند که دولت فعلی در ورزش نیز مانند سایر عرصه ها جز حرف زدن و تغییرمدیریت های بیهوده و هدر دادن سرمایه های کشور کاری نکرده اند. این در حالی ست که آقای احمدی نژاد کشورمان را در حال تبدیل شدن به یک قدرت جهانی می داند.

ایشان البته نمی داند(مثل خیلی چیزهای دیگر که نمی داندو نمی خواهد بداند)که یک شناگر آمریکایی هشت مدال طلا برای کشورش بدست آورده که از کل مدال های طلای المپیک کشورمان بیشتر است . آیا همین تفاوت نشان دهنده ی میزان عقب ماندگی کشورمان از دیگران نیست؟ چشم بستن به روی واقعیت و حرف مفت زدن تنها هنر مدیران کشور مان است که برای درمان مشکلات متعدد مملکت هیچ کاربردی ندارد و جالب آن است که دنیا این مردان را بهتر از خود ما شناخته و مدتهاست که آنان را جدی نمی گیرد .راستی چرا آمریکایی ها با آنهمه فاصله ای که نسبت به ما دارند به اندازه ی ما ادعا ندارند وحرافی های بیهوده نمی کنند ؟در حال حاضر بهتر است خودمان رابا تونس ؛دومنیکن ؛جامائیکاومغولستان مقایسه کنیم البته اگر بتوانیم به اندازه آنها مدال بیاوریم.

کتابخانه در تاریکی!!

abbas — Sun, 10 Aug 2008 21:03:18 GMT

library51 — Thu, 07 Aug 2008 18:40:18 GMT

ای هم نفس بامن بمان امشب هوای گریه دارم

این لحظه های غربت وغــــــم را برای گریه دارم

دارم غمی پنهان گداز و مردم چشمم گواه است

در برق این آیینه ی روشن صفــــــای گریه دارم

من بی بهـــــــارم قاصدپاییــــــــز توفانزای تلخم

من ابرباران خیــــــــــز غمگینم هوای گریه دارم

با یاد گل هایی که از این باغ تـــوفان دیده رفتند

چون جویبار فصل پاییــــــــــزی نوای گریه دارم

دارم لبـــــــی نا آشنا با خنده هـــای شادمانـی

اما نگــــــــــاهی دردمند و آشنــــای گریه دارم

تاکی نگریم؟ پنجه ی بیداد خاموشی مرا کشت

امشب در این خلوت امیـد های های گریه دارم

زین کلبـه ی غمگین مرو تا سر به دامانت گذارم

در کنج این غربتکـــده ماتمســـــــرای گریه دارم

بر شانه ات ســــــر می نهم تا با فراغ دل بگریم

با اینهمه دریای غـــم شادم که جــای گریه دارم

(مهدی سهیلی)

___ ____ ____ ____ _____ ____ _____ _____ _____ ______

مهدی سهیلی در هجدهم مردادهزارو سیصدوشصت وشش از دنیا رفت.

هزاروصد غزل هماهنگ؛هزار خوشه عقیق؛چه کنم دلم از سنگ که نیست ؛

بوی بهار میدهد؛بزم شاعران ؛اولین غم وآخرین نگاه از مجموعه های شعر اوست.

حسین پناهی : من تکه تکه از دست می روم

library51 — Wed, 06 Aug 2008 16:37:18 GMT

حسين پناهي، بازيگر سينما و تلويزيون درچنین روزهایی درگذشت.

مردا ماه هشتادوسه جسد او در خانه شخصي‌اش درحالي‌که سه

روز از مرگش گذشته بود پیدا شد.

حسين پناهي متولد سال ۱۳۳۵ در روستاي دژکوه استان کهکيلويه و بويراحمد

بود. او در مدت زندگي هنري خود در تعداد زيادي فيلم سينمايي و مجموعه

تلويزيوني بازي کرد. «گال»، «در مسير تندباد»، «نار و ني»، «اوينار»، «مرد ناتمام»، «هنرپيشه»«روز واقعه» و... از جمله فيلم‌هايي است که پناهي در آنها ايفاي نقش

کرده است.
او در تلويزيون هم در مجموعه‌هايي نظير «گرگ‌ها»، «رعنا»، «روزي روزگاري»، «امام علي»، «آژانس دوستي» و... حضور يافته است. تابه‌حال چندين كتاب شعر و نثر از پناهي به چاپ رسيده است. از ميان كتاب‌هاي او مي‌توان به عناويني چون «گلدان و آفتاب»، «پيامبر بي‌كتاب»، «دو مرغابي در مه»، «دل شير» و «من و نازي» اشاره كرد. او همچنين چند كاست از دكلمه اشعار خودش به بازار فرستاده بود.
آخرين كار پناهي، مجموعه «آواز مه از شبکه يک در حال پخش بود که او از دنیا رفت..

· دل ساده :

·
برگرد و در ازای یک حبه کشک سیاه شور
گنجشک ها را
از دور و بر شلتوک ها کیش کن
که قند شهر
دروغی بیش نبوده است

سریال آب گوشتی نه ببخشید اب دوغی "یوسف پیامبر"

abbas — Mon, 04 Aug 2008 22:07:18 GMT

در سایت سی نما نقدی بر سریال یوسف پیامبر نوشته شده بود که زیل می اید اما از نظر من "از کوزه همان برون تراود که در اوست"

نقل قول از http://www.cinemaema.com

سینمای ما - مدیر گروه معارف شبکه یک تلویزیون در شرایطی به «ضعف‌های عمده» مجموعه تلویزیونی که از شبکه تحت مدیریت او پخش می‌شود، انتقاد می‌کند که کارگردان سریال، دلایل خودش را در دفاع از مجموعه یوسف پیامبر (ع) دارد.

ادامه ...

قمر بانوی آواز ایران

library51 — Sun, 03 Aug 2008 16:25:18 GMT

چهاردهم مرداد ؛ چهل و نهمین سال خاموشی قمر

بانوی آواز ایرانی ست.او دارای صدایـــــــی پر طنین

و خوش بود و موسیقــــــی را از دربار قاجار ومحافل

خصوصی به میــــان مردم آورد .گشاده دستی او از

دیگر خصوصیاتش بود او در سال 1338 در فقــــــر و

تنگدستی از دنیا رفت .شرح حالی از او را در ادامه

بخوانید:

شعری از محسن صباحی بیدگلی

library51 — Fri, 01 Aug 2008 06:52:33 GMT

وقتی غرور بر ســـــــــر ما داد می کشد

نقاش ذهـــــــن زوزه ای از باد می کشد

اینجا کلوخ سستی و نسیان بدست ماست

آنجا کلاغ حادثه فــــــــــــریاد می کشد

مشعل بدست غار تحجر عجیب نیست

خورشید می نویسد وشمشاد میکشد

گوش شعور وجیفه ی سنگین جیفه ها

آخر چـــــــــــرا گلوی هنر داد می کشد

اندیشه پیش وهم ورق خورده است ؛ حیف

جوری که او به خاطر استاد می کشد

این کوره ره ؛ مسافر خونپای چشم را

روزی به ســـوی یک ده آباد می کشد

***از مجموعه (یک بیابان باران )چاپ شده توسط موسسه فرهنگی هنری مهرگان _ 1382 **

آزمون

library51 — Tue, 29 Jul 2008 07:44:30 GMT

یکی از بستگان که دانش آموز ممتاز دبیرستان است از مدتی پیش قصد داشت تا به تحصیل در حوزه علمیه بپردازدو به همین دلیل درس ومدرسه را هم جدی نگرفت. در این مدت گاهی که من وامثال من قصد منصرف کردن او از این کار و تشویق او برای تحصیلات دانشگاهی را داشتیم ؛ موفق نشدیم تا اینکه روز بعد از آزمون ورودی حوزه او را با چهره ای مغبون و درهم دیدم.

وقتی از آزمون و وضعیت او برای آینده پرسیدم ؛ سری تکان داد و گفت :چه آزمونی؟چه کشکی ؟از این مسخره تر نمی شد .

بعد از کمی گفتگو فهمیدم که سطح سوالات به قدری پایین بوده است که به قول او یک آدم بیسواد هم همه را بلد بود ؛ و همین مسئله باعث تردیدش شده بود.نمی دانم حوزه علمیه ای که چنین آزمون ورودی جالبی دارد تا چه حد توانایی علمی برای تربیت کسانی را دارد که مدعی هدایت جامعه اند و روحانیت و دین را پایه و اساس رشد و ترقی می دانند.برای آگاهی شما یکی از سوالات سخت این آزمون را می نویسم تا بخوانیدالبته سوالاتی از این آسان تر هم بوده است .

شاعر حماسه سرای ایران کدام است ؟

ا- رستم 2- اسفندیار 3- فردوسی 4- خواجه نصیر الدین طوسی

فکری به حال خویش کنید

library51 — Sun, 27 Jul 2008 08:10:18 GMT

ای برادر تو همه اندیشه ای مابقی خود استخوان و ریشه ای

جلسات نقد ادبی و نقد کتاب که در کانون شهید بنی طبا برپا می شد به لطف مسئولین

فرهنگی شهر ؛ لغو شد. ضمن تشکر از مسئول کانون که در این چند ماه با ما آدم های

خطرناک همکاری کردندبه کلیه کسانی که در این مدت با ما تماس مستقیم یا غیرمستقیم

داشته اند یا وبلاگهای ما را خوانده اند در خواست میکنم برای اطمینان از سلامت جسمی

وفکری خود حتما به پزشک ومشاورین مجرب مراجعه کنند.آنچه در ادامه میخوانیدمطلبی

در مورد متولیان امور فرهنگی یا کسانی ست که بدان مرتبطند؛ حتی شاید من هم یکی از

آنها باشم که مورد خطاب این نوشته ام .اگر چه از سر دلتنگی نوشته ام اما چندان هم دور از

عقل و اندیشه نیست :

دزدی ؛شبی به خانه ای رفت تا در غفلت صاحبخانه مالی به چنگ آورد اما چندان که بیشتر

جست کمتر یافت چندانکه قوتی هم برای خوردن پیدا نکرد وچون در پی جرعه ای آب برآمد نه

آبی ونه ظرفی برای نوشیدن نیافت؛ پس صاحبخانه رابیدارکرد وگفت:من دزدی شبگردم وچون

اینجا چیزی نیابم به خانه ای دیگر سر می زنم ولی تو که صاحبخانه ای برای خود فکری کن که

این رسم زندگی کردن نیست. حال حکایت ؛حکایت ماست .ما چون با دری بسته روبرو شویم

زیر سقف دیگری جمع می شویم ومحفل کوچکمان رادر سایبانی دیگر برپا می کنیم اما آنانکه

خود را مسئول یا دلسوزفرهنگ می دانندباید فکری به حال خویش کنند و تکلیف خود را معلوم :

بر ما گذشت نیک وبد ای روزگار لیک فکری به حال خویش کن این روزگار نیست

سنگهایی که پیش پای ما می اندازندو درهایی که به روی ما بسته می شود نشانه ی آن است

که راهی که می رویم درست است اما آنانکه منفذ هاو در ها و پنجره ها را می بندندتا خود در محیطی بسته یکه تازی کنند ودیگران تماشاگر باشند باید بدانند خود زودتر به نفس نفس افتاده

و از نفس می افتندو اصولا مگر می شود اندیشه ها را محصور کرد وتفکرات رابه بند کشید؛شاید

بتوان گلی را زیر پا له کرد اما بوی گل نابود شدنی نیست. آنکه اندیشه ای دارد فقط در مقابل

اندیشه ای خردمندانه تر سر تعظیم فرود می آورد ونه هبچ چیز دیگر.

با این اوضاع گمان می کنم باید کرکره فرهنگ را پایین بکشیم و درپی مشغله ای نان و آب دار تر

باشیم.سر کوچه فرهنگ را قرق کنیم وخود به الواطی بر سر گذر مشغول باشیم؛ چیپس و

پفک وشورت وجوراب و پیتزا بفروشیم و برای آنکه تیپ فرهنگی ما هم حفظ شود از اسامی

فرهنگی استفاده کنیم :پیتزا فرهنگ ؛جوراب اندیشه؛کله پاچه روشنفکر و ...اسامی خوبی

هستند. سر ماه هم که شد بیلان کار میدهیم که ایهاالناس بیایید ببینید ما با شورت وجوراب

چه کرده ایم ودر آینده بدون شورت وجوراب چه ها خواهیم کرد.

القصه چراغ اهل ادب را کشتن و اهل هنر را سنگ زدن ؛هنری ست که هر کودکی ور دیوانه ای

دارد چرا که دیوار اهل ادب وهنر از همه کوتاهتر است اما هنر آنجاست که اگر یاری نمی کنیم باری

هم نباشیم و اگر کاری نمی کنیم از آنکه دیگران هم کاری کنند غمگین نباشیم وبپذیریم کسانی

هم هستندکه چون ما نمی اندیشند و اصولا اندیشه را پاس بداریم .و کلام آخر :

سایه ی بی ادبی خیمه چو زد بر سرما خارها رست زگلــــــــــــزار ادب پرور ما

دلقکان تکیه چوبر مسند ساقی بزدند پر شد از باده ی آلوده به سم ساغرما

بس که با صورت حق سیرت باطل دیدیم جلوه نور خدا هــــــــــــم نشود باور ما

کودکانیم که هردم به جدالی سر گرم فکـــــــر پوسیده ی بازیچه ما خنجر ما

بر خود ای روز وشب تلخ مده نام حیات دل ما سوختــــــــی اما نشدی دلبر ما

حاجتی نیست زتشویش قیامت لرزیم حشر ونشر غرض آلوده ی ما محشر ما

طبع ماجوهر برنده تری خواهـد یافت ابلهی گربزند سنگ بر این گوهـــــــر ما

فالی از طالع سر گشته زدم حافظ گفت : بخت بد تا به کجــــــا میبرد آبشخور ما