اگر به تازگی ازخیابان منتهی به پارک زیتون عبور کرده باشیدحتما متوجه کار لودرها شده اید؛
زمینهای کنار پارک تا فلکه معین آباد؛کاملا مسطح شده وبه نطر می رسدتا مدتی دیگرآماده فروش شود.
دیدن این صحنه مرا به یاداولین جلسه ای انداخت که با آقای حسن عنایتی عضومحترم شورای
شهر؛حدود یک سال پیش در محل کانون مهرگان داشتیم.این جلسات باعنوان گروه مشاوران شهرداری با شهردارو یا یکی از اعضای شورا برگزار می شد.
بعد از صحبت های زیادی که رد و بدل شد بنده به عنوان پیشنهاداز آقای عنایتی خواستم تاطرح توسعه پارک زیتون را در دستور کارخود قرار دهندواضافه کردم که این پارک از دو سمت قابل توسعه است و می تواند محل مناسبی برای تفریح و گردش و استراحت مردم باشدوسپس به عنوان الگو پارک رازی شهر تهران را معرفی کردم. ایشان در جواب سر خود را چند بار متفکرانه تکان دادند و لبخندی زده و گفتند:برای زمین های مذکور کاربری مناسب دیگری رادر نظر داریم و افزودند که در مکان مناسب دیگری طرح پارکی بزرگ با ویژگیهای منحصر به فرد در نظر داریم. ایشان با گفتن این سخنان جمع رابه نوعی قانع کرد؛ هرچند از همان ابتدا مشخص بودکه به سر آن جمع که هیچ به سر مردم شهرستان ومخصوصا مردم بیدگل شیره مالیده شد ؛ اما دلمان را خوش کردیم که شاید حرف این مسئول بر خلاف آنچه تا کنون دیده
